Current Events Prelims Plus
1தமிழ்நாட்டிற்குத் தனிக் கொடி வேண்டும் என்று ஆதவ் அர்ஜுனா கோரிக்கை விடுத்துள்ளார்.
தனி மாநிலக் கொடி குறித்த அரசியலமைப்பு நிலைப்பாடு
தனி மாநிலக் கொடிக்கான கோரிக்கையைப் புரிந்துகொள்ள, மாநிலச் சின்னங்கள் தொடர்பான இந்தியாவின் சட்ட மற்றும் அரசியலமைப்புச் சட்டக் கட்டமைப்பை அறிந்துகொள்வது அவசியம்.
அரசியலமைப்புச் சட்ட விதிகள்: இந்திய அரசியலமைப்புச் சட்டம், மாநிலங்களுக்குத் தங்கள் சொந்தக் கொடியைக் கொண்டிருப்பதற்கான உரிமையை வெளிப்படையாக வழங்கவில்லை; அதே சமயம், அவ்வாறு செய்வதைத் தடை செய்யவும் இல்லை.
உச்ச நீதிமன்றத்தின் நிலைப்பாடு: புகழ்பெற்ற 'எஸ்.ஆர். பொம்மை மற்றும் இந்திய ஒன்றியம்' (1994) வழக்கின் தீர்ப்பில், ஒரு மாநிலம் தனது சொந்தக் கொடியைக் கொண்டிருப்பதைத் தடுக்கும் எந்த விதியும் அரசியலமைப்பில் இல்லை என்று உச்ச நீதிமன்றம் குறிப்பிட்டது. இருப்பினும், இந்தியா என்பது 'மாநிலங்களின் ஒன்றியம்' (Union of States) என்பதால், ஒரு மாநிலக் கொடி என்பது ஒரு தனி இறையாண்மை கொண்ட அமைப்பைப் பிரதிநிதித்துவப்படுத்த முடியாது.
இந்தியக் கொடி விதிமுறை (2002): ஒரு மாநிலத்தால் ஏற்றப்படும் எந்தவொரு கொடியும் தேசியக் கொடியை (மூவர்ணக் கொடி) அவமதிக்கும் வகையில் இருக்கக்கூடாது. தேசியக் கொடியானது எப்போதும் மற்ற மாநில அல்லது உள்ளூர் கொடிகளை விட உயர்ந்த நிலையில் இருக்க வேண்டும் மற்றும் அதற்கு முதன்மையான முக்கியத்துவம் அளிக்கப்பட வேண்டும்.
வரலாற்று முன்னுதாரணங்கள்:
ஜம்மு காஷ்மீர்: அரசியலமைப்பின் 370-வது பிரிவின் கீழ் வழங்கப்பட்ட சிறப்பு அந்தஸ்தின் காரணமாக, முன்பு ஜம்மு காஷ்மீருக்குத் தனி மாநிலக் கொடி இருந்தது. இந்தச் சிறப்பு அந்தஸ்து ஆகஸ்ட் 2019-ல் ரத்து செய்யப்பட்டது.
கர்நாடகா: 2018-ல், கர்நாடக மாநில அரசு ஒரு மாநிலக் கொடியை ('நாடத் துவாஜா' - Nada Dwaja) உருவாக்கி, அதன் ஒப்புதலுக்காக மத்திய உள்துறை அமைச்சகத்திற்கு அனுப்பியது. இது குறித்த சட்ட விவாதங்கள் இன்னும் தொடர்ந்து வருகின்றன.
தமிழ்நாட்டு வரலாற்றில் நவம்பர் 1 மற்றும் ஜூலை 18 ஆகிய தேதிகளின் முக்கியத்துவம்.
நவம்பர் 1 (மாநில மறுசீரமைப்பு நாள்): 1956-ஆம் ஆண்டு நவம்பர் 1- அன்று 'மாநில மறுசீரமைப்புச் சட்டம்' நடைமுறைக்கு வந்தது. மொழிவாரியான இந்த மறுசீரமைப்பின் மூலம், அன்றைய சென்னை மாகாணத்திலிருந்து தெலுங்கு, மலையாளம் மற்றும் கன்னடம் பேசும் பகுதிகள் பிரிக்கப்பட்டன; எஞ்சியிருந்த தமிழ் பேசும் பகுதி 'சென்னை மாநிலம்' (Madras State) என்று அழைக்கப்பட்டது. மாநிலத்தின் தற்போதைய புவியியல் எல்லைகள் உருவானதைக் குறிக்கும் வகையில், இந்த நாள் பாரம்பரியமாக 'தமிழ்நாடு நாள்' என்று கடைப்பிடிக்கப்படுகிறது.
ஜூலை 18 (தமிழ்நாடு பெயர் மாற்ற நாள்): 1967-ஆம் ஆண்டு ஜூலை 18- அன்று, அப்போதைய முதலமைச்சர் சி.என். அண்ணாதுரை... அண்ணாதுரை மாநிலச் சட்டமன்றத்தில், "மெட்ராஸ் மாநிலம்" (Madras State) என்பதை "தமிழ்நாடு" என்று அதிகாரப்பூர்வமாகப் பெயர் மாற்றம் செய்வதற்கான வரலாற்றுச் சிறப்புமிக்க தீர்மானத்தைக் கொண்டுவந்தார். இந்தத் தீர்மானத்தைப் போற்றும் வகையில், தமிழ்நாடு அரசு ஜூலை 18-ஆம் தேதியை 'தமிழ்நாடு நாள்' என்று அதிகாரப்பூர்வமாகக் கொண்டாடுகிறது.
தமிழ்நாட்டின் மொழிக்கொள்கை
தமிழ் வழிக் கல்வி மற்றும் இருமொழிக்கொள்கை (Two-Language Policy) ஆகியவற்றிற்கான ஆதரவு, மாநிலத்தின் சமூக-அரசியல் வரலாற்றில் ஆழமாக வேரூன்றியுள்ளது.
இருமொழிக்கொள்கை: மத்திய அரசு நீண்டகாலமாக மும்மொழிக்கொள்கையை (ஆங்கிலம், இந்தி மற்றும் ஒரு பிராந்திய மொழி) ஊக்குவித்து வரும் நிலையில், தமிழ்நாடு இருமொழிக்கொள்கையை (தமிழ் மற்றும் ஆங்கிலம்) மட்டுமே பின்பற்றுவதில் தனித்துவம் பெற்றுள்ளது. 1965-ஆம் ஆண்டு நடைபெற்ற மிகப்பெரிய இந்தி எதிர்ப்புப் போராட்டத்தைத் தொடர்ந்து, 1968-இல் சி.என். அண்ணாதுரை தலைமையிலான அரசாங்கம் இந்த இருமொழிக்கொள்கையைச் சட்டப்பூர்வமாக நடைமுறைப்படுத்தியது.
மொழி தொடர்பான அரசியலமைப்பு விதிகள்:
oவிதி 350A: தொடக்கக் கல்வி நிலையில் தாய்மொழியில் கற்பதற்கான போதிய வசதிகளை மாநிலங்கள் ஏற்படுத்தித் தர வேண்டும் என்று வலியுறுத்துகிறது.
oஎட்டாவது அட்டவணை: இந்திய அரசியலமைப்பின் எட்டாவது அட்டவணையில் அங்கீகரிக்கப்பட்ட 22 மொழிகளில் தமிழும் ஒன்றாகும். மேலும், 2004-ஆம் ஆண்டில் இந்தியாவில் முதன்முதலாக "செம்மொழி" (Classical Language) அந்தஸ்தைப் பெற்ற மொழி தமிழாகும்.
கற்பித்தல் மொழி (Medium of Instruction): கல்வி என்பது அரசியலமைப்பின் ஏழாவது அட்டவணையில் உள்ள பொதுப் பட்டியலில் (Concurrent List - வரிசை எண் 25) இடம்பெற்றுள்ளது. தமிழ் வழிக் கல்வியை ஊக்குவிக்க மாநில அரசுக்கு அதிகாரம் இருந்தாலும், குறிப்பிட்ட பிரிவினருக்கு (உதாரணமாக, அரசு ஊழியர்களின் குழந்தைகளுக்கு) மட்டும் தமிழ் வழிக் கல்வியைக் கட்டாயமாக்குவது, அடிப்படை உரிமைகள் தொடர்பான விவாதங்களை எழுப்புகிறது; குறிப்பாக, அரசியலமைப்பின் விதி 19 (பேச்சு மற்றும் கருத்து சுதந்திரம்) மற்றும் விதி 21 (கல்வி உரிமை/தேர்வு செய்யும் உரிமை) ஆகியவற்றுடன் தொடர்புடைய விவாதங்கள் இதில் அடங்கும்.
2. மரபணு சிகிச்சை, ஹெபடைடிஸ் பி வைரஸின் டி.என்.ஏ-வை செயலிழக்கச் செய்வதன் மூலம் அதை வெல்ல உதவுகிறது.
முக்கிய அறிவியல் கருத்துகள்
இந்தக் கட்டுரை, தற்போது மருத்துவப் பரிசோதனைகளில் உள்ள CRMA-1001 என்ற ஒரு சோதனைமுறை எபிஜெனெடிக் சிகிச்சையை எடுத்துக்காட்டுகிறது. ஒரு வைரஸை நேரடியாக அழிக்க முயற்சிக்கும் வழக்கமான சிகிச்சைகளைப் போலல்லாமல், இந்த சிகிச்சையானது ஹெபடைடிஸ் பி வைரஸின் (HBV) டி.என்.ஏ-வை செயலிழக்கச் செய்ய மரபணு அமைதியாக்கத்தைப் பயன்படுத்துகிறது.
கருத்து விளக்கம்
எபிஜெனெடிக்ஸ் என்பது, அடிப்படையான மரபணு வரிசையை மாற்றாமல், மரபணுக்களை "இயக்க" அல்லது "நிறுத்த" டி.என்.ஏ-வில் செய்யப்படும் வேதியியல் மாற்றங்களைப் பற்றிய ஆய்வு ஆகும்.
டி.என்.ஏ மெத்திலேற்றம் என்பது, டி.என்.ஏ-வின் ஒரு கட்டுமானக் கூறான (சைட்டோசின்) உடன் ஒரு மெத்தில் குழுவை (-CH3) சேர்ப்பதன் மூலம் 5-மெத்தில்சைட்டோசினை உருவாக்குவதாகும். இது வைரஸின் மரபணு செயல்பாட்டை அடக்கும் ஒரு வேதியியல் "குறியீடாக" செயல்படுகிறது.
CRISPR-Cas9 என்பது, டி.என்.ஏ-வை வெட்டுவதற்கான மரபணு "கத்தரிக்கோலாக" இங்குப் பயன்படுத்தப்படாமல், வைரஸின் டி.என்.ஏ-வைக் கண்டறிந்து மெத்திலேற்ற இயந்திரத்தை வழங்குவதற்கான மிகவும் துல்லியமான "இடங்காட்டியாக"ப் பயன்படுத்தப்படுகிறது.
எம்.ஆர்.என்.ஏ விநியோகம் என்பது, ஒரு தற்காலிக எம்.ஆர்.என்.ஏ தளம் வழியாக வழங்கப்படும் சிகிச்சையாகும். இது வைரஸ் டி.என்.ஏ-வை மெத்திலேட் செய்யத் தேவையான புரதங்களை மொழிபெயர்க்கிறது, பின்னர் புரவலரின் மரபணு அமைப்பை நிரந்தரமாக மாற்றாமல் இயற்கையாகவே சிதைந்துவிடுகிறது.
இந்தியா மற்றும் தமிழ்நாட்டிற்கான பொது சுகாதார தாக்கங்கள்
ஹெபடைடிஸ் பி என்பது கல்லீரலைத் தாக்கும் ஒரு வைரஸ் தொற்று ஆகும். இது சிரோசிஸ் மற்றும் ஹெபடோசெல்லுலார் கார்சினோமா (கல்லீரல் புற்றுநோய்) உள்ளிட்ட கடுமையான மற்றும் நாள்பட்ட நோய்களை ஏற்படுத்தக்கூடும்.
நோயின் சுமை: இந்தியாவில் சுமார் 4 கோடி மக்கள் ஹெபடைடிஸ் பி நோயுடன் வாழ்வதாக மதிப்பிடப்பட்டுள்ளது, மேலும் நாட்டில் அதிக நோய் பரவல் சுமையைக் கொண்ட மாநிலங்களில் ஒன்றாக தமிழ்நாடு குறிப்பிடப்படுகிறது.
செயல்பாட்டு சிகிச்சை மற்றும் முழுமையான சிகிச்சை: CRMA-1001 ஒரு "செயல்பாட்டு சிகிச்சையை" குறிக்கிறது. வைரஸ் டி.என்.ஏ கல்லீரல் செல்களிலிருந்து நேரடியாக அகற்றப்படுவதில்லை; மாறாக, அது நிரந்தரமாக அடக்கப்படுகிறது (செயலிழக்கச் செய்யப்படுகிறது). இதனால், அது பெருகவோ அல்லது HBsAg மற்றும் HBeAg போன்ற நோய்க் குறிகாட்டிகளை அதிகரிக்கவோ முடியாது. தற்போதைய வைரஸ் எதிர்ப்பு சிகிச்சைகள் HBV டி.என்.ஏ-வை முழுமையாக அகற்றுவதில் சிரமப்படுகின்றன, இதனால் மருந்து நிறுத்தப்படும்போது வைரஸ் மீண்டும் தலைதூக்குகிறது.
அரசு தலையீடுகள் (ஆளுகை மற்றும் நலன்)
தேசிய வைரஸ் ஹெபடைடிஸ் கட்டுப்பாட்டுத் திட்டம் (NVHCP): 2018-ஆம் ஆண்டில் சுகாதாரம் மற்றும் குடும்ப நல அமைச்சகத்தால் தொடங்கப்பட்ட இந்த முயற்சி, 2030-ஆம் ஆண்டிற்குள் நாடு முழுவதும் ஹெபடைடிஸ் சி-யை ஒழிப்பதை நோக்கமாகக் கொண்டுள்ளது. அதே நேரத்தில், ஹெபடைடிஸ் பி, ஏ மற்றும் இ ஆகியவற்றின் மேலாண்மை மற்றும் குறைப்பிலும் இது அதிக கவனம் செலுத்துகிறது.
தமிழ்நாட்டில் செயல்படுத்துதல்: தேசிய சுகாதார இயக்கத்தின் (NHM-TN) உள்கட்டமைப்பின் மூலம் மாநிலத்தில் NVHCP தீவிரமாக செயல்படுத்தப்படுகிறது. மருத்துவக் கல்லூரிகள் மற்றும் மாவட்ட மருத்துவமனைகளில் உள்ள நியமிக்கப்பட்ட மாதிரி சிகிச்சை மையங்களில் (MTCs) மாநிலம் இலவச பரிசோதனை, நோயறிதல் மற்றும் வைரஸ் எதிர்ப்பு சிகிச்சையை வழங்குகிறது.
உலகளாவிய நோய்த்தடுப்புத் திட்டம் (UIP): ஹெபடைடிஸ் பி தடுப்பூசி மூலம் தடுக்கக்கூடியது. இந்திய அரசு, வழக்கமான நோய்த்தடுப்பு அட்டவணையின் ஒரு பகுதியாக ஹெபடைடிஸ் பி தடுப்பூசியைக் கட்டாயமாக்கியுள்ளது. தாயிடமிருந்து குழந்தைக்குப் பரவுவதைத் தடுக்க, பிரசவத்திற்குப் பிறகு 24 மணி நேரத்திற்குள் செலுத்தப்படும் முக்கியமான பிறப்புத் தடுப்பூசிக்கு இது முன்னுரிமை அளிக்கிறது
3. மெதுவான மீட்சி: இஸ்ரோவின் GSLV-F18 விண்வெளித் திட்டம் குறித்து. தனது இலக்குகளை நிறைவேற்ற இஸ்ரோவுக்கு கூடுதல் மனிதவளமும் பொருள் வளங்களும் தேவைப்படுகின்றன.
இந்தியாவுக்கான முக்கிய அம்சங்கள்
NavIC மற்றும் NVS-03: GSLV-F18 விண்வெளித் திட்டத்தின் மூலம் NVS-03 செயற்கைக்கோள் வெற்றிகரமாக விண்ணில் செலுத்தப்பட்டது. இது இந்தியாவின் சொந்த வழிகாட்டுதல் அமைப்பான 'NavIC' (Navigation with Indian Constellation) கட்டமைப்பில் ஒரு முக்கியமான சேர்க்கையாகும்; இது அமெரிக்காவின் GPS-க்கு மாற்றாக இந்தியாவால் உருவாக்கப்பட்ட அமைப்பாகும்.
சுயசார்பு (ஆத்மநிர்பர் பாரத்): இந்தத் திட்டத்தின் ஒரு முக்கிய மைல்கல், குவாண்டம் கால அளவீட்டிற்காக உள்நாட்டிலேயே தயாரிக்கப்பட்ட அணுக்கடிகாரத்தைப் (atomic clock) பயன்படுத்தியதாகும். இதற்கு முன்பு பயன்படுத்தப்பட்ட IRNSS செயற்கைக்கோள்களில் வெளிநாட்டிலிருந்து இறக்குமதி செய்யப்பட்ட கடிகாரங்களே பயன்படுத்தப்பட்டன.
இஸ்ரோ எதிர்கொள்ளும் சவால்கள்: கொள்முதல் தடைகள், நிதி நெருக்கடி மற்றும் மனிதவளப் பற்றாக்குறை காரணமாக, இஸ்ரோவின் ஏவுதல் விகிதம் மிக மெதுவாக உள்ளது (2026-ல் இதுவரை 2 வெற்றிகரமான ஏவுதல்கள் மட்டுமே நிகழ்ந்துள்ளன) என்று தலையங்கம் சுட்டிக்காட்டுகிறது.
முன்னோக்கிய பாதை: நாடாளுமன்ற நிலைக்குழு, அதிக நிதி ஒதுக்கீடு (2027-28 நிதியாண்டிற்கு ₹17,000 கோடி), NavIC அமைப்பிற்கென பிரத்யேக செயல்பாட்டு அமைப்பை உருவாக்குதல் மற்றும் தனியார் பங்களிப்பு மற்றும் பொறுப்புக்கூறல்களை முறைப்படுத்த 'தேசிய விண்வெளிச் சட்டம்' (National Space Law) இயற்றுதல் போன்ற பரிந்துரைகளை வழங்கியுள்ளது. இது, ககன்யான் (மனித விண்வெளிப் பயணம்) மற்றும் இந்திய விண்வெளி நிலையம் போன்ற மேம்பட்ட ஆராய்ச்சி மற்றும் மேம்பாட்டு (R&D) பணிகளில் இஸ்ரோ முழுமையாகக் கவனம் செலுத்த உதவும்.
தமிழ்நாட்டிற்கான முக்கியத்துவம்
குலசேகரப்பட்டினம் விண்வெளி ஏவுதளம்: விண்வெளி ஏவுதல்களின் எண்ணிக்கையை அதிகரிக்கவும், தனியார் பங்களிப்பை ஊக்குவிக்கவும் வேண்டியதன் அவசியத்தை இந்தத் தலையங்கம் வலியுறுத்துகிறது. இதில் தமிழ்நாடு முக்கியப் பங்கு வகிக்கிறது; தூத்துக்குடி மாவட்டம் குலசேகரப்பட்டினத்தில் இஸ்ரோவின் இரண்டாவது விண்வெளி ஏவுதளம் அமைக்கப்பட்டு வருகிறது. இந்த மையம், சிறிய செயற்கைக்கோள்களை ஏவும் வாகனங்கள் (SSLV) மற்றும் தனியார் நிறுவனங்களின் ஏவுதல்களுக்காக பிரத்யேகமாகச் செயல்படும். இது இஸ்ரோ தற்போது எதிர்கொள்ளும் ஏவுதல் தொடர்பான தடைகளைக் குறைக்க உதவும்.
IPRC மகேந்திரகிரி: GSLV-F18 ராக்கெட்டில் பயன்படுத்தப்படும் திரவ மற்றும் கிரையோஜெனிக் என்ஜின்கள், தமிழ்நாட்டின் திருநெல்வேலி மாவட்டத்தில் உள்ள மகேந்திரகிரியில் அமைந்துள்ள 'இஸ்ரோ உந்துவிசை வளாகத்தில்' (IPRC) ஒருங்கிணைக்கப்பட்டு, பரிசோதிக்கப்படுகின்றன.
மின்னணு உற்பத்தி மையம்: விண்வெளித் தொழில்நுட்பத்திற்கு ஆதரவளிக்கும் வகையில், 'மின்னணு உதிரிபாகங்கள் உற்பத்தித் திட்டத்தை' (Electronics Component Manufacturing Scheme) வலுப்படுத்த வேண்டியதன் அவசியத்தை இந்தத் தலையங்கம் வலியுறுத்துகிறது. இந்தியாவில் மின்னணு உற்பத்தி மையமாகத் திகழும் தமிழ்நாடு, இஸ்ரோவுக்கு அவசரமாகத் தேவைப்படும் சிறப்பு உதிரிபாகங்கள் மற்றும் குறைக்கடத்தி (semiconductor) சார்ந்த சூழலமைப்புகளை வழங்குவதற்கு ஏதுவான, வியூக முக்கியத்துவம் வாய்ந்த நிலையில் உள்ளது.
4. தமிழ்நாட்டில் 26 புதிய POCSO நீதிமன்றங்கள்
அரசாணை (G.O.)
குழந்தைகளுக்கு எதிரான பாலியல் குற்றங்கள் மற்றும் போதைப்பொருள் தொடர்பான வழக்குகளை விரைந்து விசாரிப்பதற்காக, நீதித்துறை உள்கட்டமைப்பை விரிவுபடுத்தும் வகையில் தமிழ்நாடு முதலமைச்சர் அரசாணை பிறப்பித்துள்ளார்.
POCSO நீதிமன்றங்களின் விரிவாக்கம்:
புதிய சேர்க்கை: POCSO (குழந்தைகளுக்கு எதிரான பாலியல் குற்றங்களிலிருந்து பாதுகாப்பு) சட்டத்தின் கீழ் வரும் வழக்குகளை மட்டும் விசாரிப்பதற்காக, ₹46.59 கோடி செலவில் 26 புதிய சிறப்பு நீதிமன்றங்கள் அமைக்கப்படவுள்ளன.
மொத்த எண்ணிக்கை: தமிழ்நாட்டில் தற்போது 22 POCSO நீதிமன்றங்கள் செயல்பட்டு வருகின்றன; மேலும் 4 நீதிமன்றங்கள் செயல்பாட்டிற்குத் தயாராக உள்ளன. இந்த 26 புதிய நீதிமன்றங்களுடன் சேர்த்து, மாநிலத்தில் உள்ள 47 காவல் மாவட்டங்களில் மொத்தம் 52 POCSO சிறப்பு நீதிமன்றங்கள் அமையும்.
NDPS (போதைப்பொருள் தடுப்பு) நீதிமன்றங்களின் விரிவாக்கம்:
புதிய சேர்க்கை: போதைப்பொருள் கடத்தல் மற்றும் போதைப்பொருள் பயன்பாடு தொடர்பான வழக்குகளை விசாரிப்பதற்காக 4 புதிய சிறப்பு நீதிமன்றங்கள் அமைக்கப்படவுள்ளன.
அமைவிடங்கள்: காஞ்சிபுரம், திருவள்ளூர், வேலூர் மற்றும் சென்னையில் கூடுதலாக ஒரு நீதிமன்றம்.
மொத்த எண்ணிக்கை: தற்போது இத்தகைய நீதிமன்றங்கள் 11 உள்ளன. இந்த புதிய நீதிமன்றங்கள், போதைப்பொருள் தொடர்பான வழக்குகளை விரைவாகக் கையாள்வதற்கான மாநிலத்தின் திறனை மேம்படுத்தும்.
POCSO சட்டம், 2012 (இந்தியா):
இந்திய நாடாளுமன்றத்தால் இயற்றப்பட்ட POCSO சட்டம், பாலின வேறுபாடின்றி, குழந்தைகளை (18 வயதிற்குட்பட்டவர்கள்) பாலியல் தாக்குதல், துன்புறுத்தல் மற்றும் ஆபாசப் படங்களுடன் தொடர்புடைய குற்றங்களிலிருந்து பாதுகாக்க உருவாக்கப்பட்டது.
உச்ச நீதிமன்றத்தின் வழிகாட்டுதல்: 2019-ஆம் ஆண்டில், இந்தியாவில் 100-க்கும் மேற்பட்ட POCSO வழக்குகள் நிலுவையில் உள்ள ஒவ்வொரு மாவட்டத்திலும், மத்திய அரசின் நிதியுதவியுடன் பிரத்யேக சிறப்பு நீதிமன்றங்களை அமைக்க வேண்டும் என்று இந்திய உச்ச நீதிமன்றம் உத்தரவிட்டது. வழக்குகளை விரைந்து முடிக்கும் நோக்கில், உச்ச நீதிமன்றத்தின் இந்த உத்தரவுக்கு இணங்கவே தமிழ்நாடு அரசு இந்த முடிவை எடுத்துள்ளது.
NDPS சட்டம், 1985 (இந்தியா):
போதைப்பொருள் மற்றும் மனோவியல் மருந்துகள் (NDPS) சட்டம், போதைப்பொருள் கடத்தல் மற்றும் பயன்பாடு தொடர்பான குற்றங்களைக் கையாளும் இந்தியாவின் முதன்மையான சட்டமாகும்.
NDPS சட்டத்தின் பிரிவு 36: போதைப்பொருள் தொடர்பான குற்றங்களை விரைவாக விசாரிப்பதற்காக, மாநில அரசு சிறப்பு நீதிமன்றங்களை (பொதுவாக அமர்வு நீதிபதி தலைமையில்) அமைக்க அதிகாரம் அளிக்கிறது.
தமிழ்நாடு நிர்வாகத்திற்கான முக்கியத்துவம்
நீதியை விரைவுபடுத்துதல்: வழக்கமான அமர்வு நீதிமன்றங்களில் பல்வேறு உரிமையியல் மற்றும் குற்றவியல் வழக்குகள் இருப்பதால், பணிச்சுமை அதிகமாக இருக்கும். இதற்கென பிரத்யேக சிறப்பு நீதிமன்றங்களை அமைப்பதன் மூலம், பாதிக்கப்படக்கூடிய நிலையில் உள்ளவர்கள் (குறிப்பாகக் குழந்தைகள்) சம்பந்தப்பட்ட வழக்குகளை விரைந்து முடித்து, அவர்களுக்கு ஏற்படும் மன உளைச்சலைக் குறைக்க முடியும்.
போதைப்பொருள் இல்லாத தமிழ்நாடு என்ற தொலைநோக்குப் பார்வை: குறிப்பாக வட மாவட்டங்களில் (சென்னை, திருவள்ளூர், காஞ்சிபுரம், வேலூர்) கூடுதலாக 4 NDPS சிறப்பு நீதிமன்றங்களை அமைப்பது, போதைப்பொருள் அச்சுறுத்தலுக்கு எதிரான அரசின் நடவடிக்கைகளைத் தீவிரப்படுத்தவும், மாநிலங்களுக்கு இடையேயான போதைப்பொருள் கடத்தல் வலைப்பின்னல்களைச் சிறப்பாகக் கையாளவும் எடுக்கப்பட்ட ஒரு முக்கிய நிர்வாக நடவடிக்கையாகும்.
சமூக நீதி: இந்த நடவடிக்கை, பெண்கள் மற்றும் குழந்தைகளின் பாதுகாப்பு மற்றும் சட்ட உரிமைகளுக்கு முன்னுரிமை அளிக்கும் தமிழ்நாட்டின் நிர்வாக மாதிரியை மேலும் வலுப்படுத்துகிறது. நீதித்துறையில் உள்ள கட்டமைப்புச் சிக்கல்களால் நீதி கிடைப்பதில் தாமதம் ஏற்படாமல் இருப்பதை இது உறுதி செய்கிறது
5. முல்லைப் பெரியாறு அணையில் நில அதிர்வு ஆய்வு: தமிழ்நாடு அரசு ரூ. 43 லட்சம் நிதி ஒதுக்கீடு
ஆய்வு: முல்லைப் பெரியாறு அணையில் நில அதிர்வு பாதிப்பு குறித்த விரிவான ஆய்வு மேற்கொள்ளப்படவுள்ளது.
செயல்படுத்தும் அமைப்புகள்: இந்த ஆய்வை, ஹைதராபாத்தைச் சேர்ந்த அறிவியல் மற்றும் தொழிலக ஆராய்ச்சி கவுன்சில் (CSIR) மற்றும் தேசிய புவி இயற்பியல் ஆராய்ச்சி நிறுவனம் (NGRI) ஆகிய முதன்மையான மத்திய அறிவியல் நிறுவனங்கள் மேற்கொள்ளவுள்ளன.
சட்டப்பூர்வ கட்டாயம்: பெரிய அணைகளுக்குத் தொடர்ச்சியான இடர் மதிப்பீடுகள் மற்றும் கட்டமைப்பு பாதுகாப்பு தணிக்கைகளை மேற்கொள்ள வேண்டும் என்று வலியுறுத்தும் 'அணை பாதுகாப்புச் சட்டம், 2021' (Dam Safety Act, 2021)-ன் வழிகாட்டுதல்களின்படி இந்த ஆய்வு நடத்தப்படுகிறது.
புவியியல் மற்றும் வரலாற்றுப் பின்னணி
அமைவிடம் மற்றும் நிர்வாகம்: முல்லைப் பெரியாறு அணை கேரளாவின் இடுக்கி மாவட்டத்தில் (பெரியாறு ஆற்றின் குறுக்கே) அமைந்துள்ளது. இருப்பினும், இந்த அணையை நிர்வகிக்கும், பராமரிக்கும் மற்றும் கட்டுப்படுத்தும் பொறுப்பு தமிழ்நாடு அரசிடம் உள்ளது.
வரலாற்று ஒப்பந்தம்: இந்த அணையின் செயல்பாடுகள், 1886-ஆம் ஆண்டு திருவிதாங்கூர் மகாராஜாவிற்கும், பிரிட்டிஷ் இந்தியாவின் அரசுச் செயலாளருக்கும் இடையே கையெழுத்தான 999 ஆண்டுகால குத்தகை ஒப்பந்தத்தின் அடிப்படையில் அமைகின்றன. இந்த அணை பிரிட்டிஷ் பொறியாளர் கர்னல் ஜான் பென்னிகுக் என்பவரால் கட்டப்பட்டது.
பயன்பெறும் மாவட்டங்கள்: இந்த அணையிலிருந்து திருப்பி விடப்படும் நீரே, தென்தமிழகத்தின் வறட்சிக்குள்ளாகும் ஐந்து மாவட்டங்களான தேனி, திண்டுக்கல், மதுரை, சிவகங்கை மற்றும் ராமநாதபுரம் ஆகியவற்றின் வாழ்வாதாரமாக விளங்குகிறது. இது பாசனம் மற்றும் குடிநீர் தேவைகளுக்கு மிக முக்கியமான நீராதாரமாக உள்ளது.
மாநிலங்களுக்கு இடையிலான சிக்கல் (தமிழ்நாடு மற்றும் கேரளா)
இந்த இரண்டு மாநிலங்களுக்கு இடையிலான முக்கியப் பிரச்சினை, 131 ஆண்டுகள் பழமையான இந்த அணையின் பாதுகாப்பு குறித்ததாகும்:
கேரளாவின் நிலைப்பாடு: இந்த அணை கட்டமைப்பு ரீதியாக பலவீனமாக இருப்பதாகவும், நில அதிர்வு அபாயம் உள்ள பகுதியில் அமைந்துள்ளதாகவும் கேரளா தொடர்ந்து வாதிடுகிறது. அணையின் கீழ் பகுதியில் வசிக்கும் லட்சக்கணக்கான மக்களின் பாதுகாப்பைக் கருத்தில் கொண்டு, தற்போதைய அணையை நீக்கிவிட்டு, புதிய அணையைக் கட்டுவதற்காக கேரளா சட்ட ரீதியாகவும் அரசியல் ரீதியாகவும் போராடி வருகிறது.
தமிழ்நாட்டின் நிலைப்பாடு: புதிய அணையைக் கட்டுவதை தமிழ்நாடு கடுமையாக எதிர்க்கிறது. அவ்வாறு புதிய அணை கட்டப்பட்டால், தங்களுக்கு தற்போதுள்ள நீர் உரிமைகளும், நீர்த்தேக்கத்தின் மீதான கட்டுப்பாடும் பறிபோய்விடும் என்று தமிழ்நாடு அஞ்சுகிறது. தமிழ்நாடு அரசு, பல நிபுணர் குழுக்களின் அறிக்கைகளை (இவை 2006 மற்றும் 2014-ஆம் ஆண்டுகளில் இந்திய உச்ச நீதிமன்றத்தால் அங்கீகரிக்கப்பட்டவை) அடிப்படையாகக் கொள்கிறது. இந்த அறிக்கைகள், அணையைப் பலப்படுத்தும் பணிகள் மேற்கொள்ளப்பட்ட பிறகு, அது கட்டமைப்பு ரீதியாகவும், நீரியல் ரீதியாகவும், நிலநடுக்கத் தடுப்பு ரீதியாகவும் பாதுகாப்பானது என்பதை மீண்டும் மீண்டும் உறுதிப்படுத்தியுள்ளன.
இந்த நிலநடுக்க ஆய்வு தமிழ்நாடு அரசுக்கு ஏன் முக்கியமானது?
புகழ்பெற்ற தேசிய நிறுவனமான CSIR-NGRI (தேசிய புவி இயற்பியல் ஆராய்ச்சி நிறுவனம்) மூலம் இந்த ஆய்வுக்குத் தமிழ்நாடு அரசு முன்னின்று நிதி வழங்குவதன் நோக்கம், நிலநடுக்கங்களைத் தாங்கும் அணையின் திறன் குறித்த அறிவியல் பூர்வமான, மறுக்க முடியாத தரவுகளை உருவாக்குவதாகும். இது இரண்டு முக்கிய நோக்கங்களை நிறைவேற்றுகிறது:
சட்டப்பூர்வக் கடமைகளை நிறைவேற்றுதல்: தேசிய அணை பாதுகாப்பு ஆணையத்தின் (National Dam Safety Authority) விதிமுறைகளுக்கு இணங்குதல்.
சட்ட ரீதியான பாதுகாப்பு: நிலநடுக்க அபாயங்கள் குறித்து கேரளா முன்வைக்கும் வாதங்களை எதிர்கொள்ள, உச்ச நீதிமன்றத்தில் வலுவான ஆதாரங்களைச் சமர்ப்பித்தல். இதன் மூலம், புதிய அணை கட்ட வேண்டிய அவசியமின்றி, முல்லைப் பெரியாறு நீரைப் பயன்படுத்துவதற்கான தமிழ்நாட்டின் உரிமையை உறுதி செய்தல்.